Helaas alleen nog een tekening van een houten beeldje

Ik denk dat ik ongeveer 11 jaar was toen ik dit houten beeldje maakte. De basis is een gewoon rond stuk hout dat ik ergens rond de boerderij had gevonden.

Mijn vader had wel wat gereedschap dat hij gebruikte wanneer er spullen voor zijn werk op het land gerepareerd moesten worden. Natuurlijk was dat heel eenvoudig en simpel gereedschap. Elektrisch gereedschap bestond voor ons toen eigenlijk nog niet.

Dus wat had ik tot mijn beschikking om dit stuk hout te bewerken? Een grote en een kleine zaag, een beitel, een handboor, een hamer, een scherp mes, schuurpapier, een rasp en natuurlijk de bankschroef waarin ik het hout kon vastklemmen.

Nu ik er na al die jaren op terugkijk, vind ik het toch wel een bijzondere prestatie. Maar het laat me vooral beseffen hoeveel creativiteit er toen al in mij zat. Wat een ontwerp voor een jongen van die leeftijd.

Mijn ouders hadden eigenlijk geen idee van de creatieve kanten van hun zoon. Voor hen was het vanzelfsprekend: werken op het land bij mijn vader en later een beroep kiezen. Toch heb ik tijdens mijn opleiding tot huisschilder in die jaren nog heel veel mooie tekeningen en schilderstukken gemaakt.

Door verdrietige omstandigheden thuis ben ik als 17-jarige jongen van huis weggelopen. Na het overlijden van mijn moeder kregen we al snel een stiefmoeder. Mijn leven thuis werd door haar onhoudbaar, waardoor ik uiteindelijk die beslissing heb moeten nemen.

In de nalatenschap van mijn vader is helaas niets van mijn creatieve werk uit die periode bewaard gebleven.

Nu moet ik het doen met de herinneringen.